Znowu schodzimy po schodach z punktu wyjściowego na poziom pierwszy zamku Stonekeep…
Tarara… gadka szmatka by Khull Khuum…
mniejsza o dywagacje, dlaczego w ogóle zawraca sobie nami głowę, zamiast rozgnieść jak wesz, skoro byle mrówa to potrafi..
No więc mniejsza o sens i szczegóły…
Tararara… Khull Khuum teleportuje się w pissssdu a my stoimy przed tą kupą gnatów i…

I skręcamy w prawo, zaś potem przemy do przodu, pamiętając by lewym ramieniem cały czas czuć chłód i wilgoć zewnętrznej ściany i by nigdzie się nie oglądać…
tzn w przypadku, gdy mamy już za sobą zamkową dezynsekcję, bo jak nie, to cały czas bacznie nastawiamy uszu czy jakoś chrobot nie zachodzi nas od tylca, a jak zachodzi to najlepiej czmychnąć szybko w jakiś boczny zaułek, bo te mrówy to klapki mają na oczach i jak walec drogowy… tylko do przodu, na boki są ślepe.

I tak przemy do przodu, przemy, bacząc na kompas i jak przez dłuższy czas będzie nam wskazywało północ a potem po kilku drobnych zakrętach w załomach narożnika dotrzemy do ściany północnej… co oznacza, że od teraz będzie wskazywało wschód, a korytarz przed nami będzie dość długi, by nie było widać końca…
to wtedy znaczy, że jesteśmy na ścianie północnej i namierzamy centralnie drzwi po naszej prawicy i wchodzimy posprzątać w samych bebechach poziomu.

Znajdziemy się w salce z każdej strony zaopatrzonej w drzwi. Centralne drzwi na przedzie można póki co olać, bo i tak są zamknięte, drzwi na lewo prowadzą do miejsca gdzie nie ma nic ciekawego, zaś celem całego parcia do przodu jest pomieszczenie po prawej stronie.
A tam… gdy tylko drzwi się otworzą zobaczymy stojącego spokojnie w bezpiecznej odległości zielonego stworka i radzę nie wdawać się z nim w dyskusję, bo póki co, to żaden z nich do gadki się nie nadaje.
Trzepiemy sakwy w poszukiwaniu czegokolwiek do rzucania i sruuuu w chama ile się da, dopóki zielona jucha będzie z niego tryskała.
Do rzucania nadają się noże, kamienie, czaszki i strzały. No i bomby ogniowe, ale tych jest niewiele, zatem lepiej oszczędzać… taaaa… gdzieś już to chyba mówiłam? A może nie?

Strzały są najlepsze, bo najdalej niosą, potem noże, potem kamienie a na końcu czachy. Czachy są lekkie i za daleko nimi nie dorzucimy.
A jak już nie da się chama jednego dosięgnąć z dystansu wkraczamy do starcia…
cham jak to cham, nawrzuca nam równo po chamsku i rzuci się na nas z łapami i nie tylko z łapami a my nie pozostaniemy mu dłużni.

I tu podam cenną radę.
Nie pamiętam, gdzie to przeczytałam i kiedy, chyba w readme do Stonekeepa wydanego przez CD-Action, coby walcząc w zwarciu cały czas kręcić się w kółko, bo wtedy paskudzie naprzećko trudniej będzie w nas trafić.
Zaś my luzik… trzymamy wciśnięty klawisz -> lub <- a myszką centralnie naparzamy.
I chyba mi się to sprawdza, więc coś w tym musi być.

Tak czy owak kreatura wreszcie sczeźnie i wtedy ze stołu możemy podnieść leżącą tam księgę.

Włalla!!!

Teraz to zupełnie co innego!
Mamy mapę, mamy info rozmaite i nawet możemy se w nią wpisywać, co nam się chce i oznaczać na odsłaniającej się stopniowo mapie różne ważne dla nas punkty za pomocą takiego czerwonego piórka.
Z kolei potem jak klikniemy na opis zaznaczonego miejsca otworzy się strona z mapką i wskazaniem, czego ten opis dokładnie dotyczy.

Proste jak drut a jak akuratne, no!

No… no to teraz solucja będzie przebiegać zupełnie inaczej.

Skrytki w ścianach oznaczone są dodatkowymi krzyżykami

1. Właśnie tu stoimy jak słup soli zaraz po gorącym przywitaniu uwiecznionym w jutubie kilka wpisów niżej
2. Nasz pierwszy w życiu Sharga.
   Otwieramy drzwi, bierzemy w rękę kamulec i sruuu w paskudę aż padnie.
   Jak padnie podnosimy z ziemi wszystko, co z niego wyleciało, między innymi Sharga Sword… nie ma co się obrażać, to całkiem przydatna rzecz na okoliczność jakbyśmy byli zbyt honorowi na Sztylet Penetracji.
   I kluczyk! Nasz pierwszy stonekipowy kluczyk!
   Gra z rodzaju mocno klasycznych zatem kluczyk ważna rzecz. Właściwie to cała gra polega na tym, coby znaleźć kolejny kluczyk… no i Stairs Leading Down… ale o tym już pisałam.
3. Beczki. Beczki jak beczki, ale jak je rozwalić, to z dekielka będzie tarcza. Na początek styknie a niedługo, jeszcze na tym poziomie, znajdziemy lepszą.
4. Znowu beczki a w beczkach korzonki. Mniam mniam.
   Dlatego właśnie na wstępie radziłam skręcić w prawo, bo niewiele ryzykując zaopatrujemy się we wszystko co trzeba. Oręż, tarczę i medykamenty. W drugą stronę jest gorzej, bo wzdłuż wschodniej ściany, poza mrówami czyha na nas dwóch Sharga. A tak, zanim do nich dotrzemy, to i odziejemy się deczko i doświadczenie nam wzrośnie.
   Ale w sumie nie jest to takie istotne.
5. Skrytka w ścianie a w skrytce korzonek.
6. Skrytka w ścianie z flaszką dla kurażu. I właśnie gdzieś w tych okolicach są wspomniani dwaj Sharga. A tak to same mrówy dokoła.
7. Schody poziom wyżej do FONTANNY Z WODĄ ŻYCIA!. Ważny cel!
8. Skrytka z korzonkiem.
9. Tu następna przydatna rzecz, mianowicie skórzane majtasy. To coś jakby zbroja w komplecie. Cienka to cienka, ale zawsze… a nie… jeszcze coś na głowę. To też znajdziemy na tym poziomie, zatem cierpliwości.
10. Dźwignia w ścianie. Dźwignie na ogół otwierają ukryte pomieszczenia.
11. No i właśnie w takim pomieszczeniu jest skrzynia a w skrzyni mieczyk. Taki sobie zwykły mieczyk, grunt, że ludzki. Nie wiem czy dobry, bo nie używałam.
12. Skrytka z czymś tam, nie pamiętam.
13. DZIENNIK!
    Na stole. A mówią, że trzynastka pechowa!
14. Skrytka z korzonkiem.
15. Sharga-miotacz strzeże ogniska z dwoma „lepszymi” nożami. Uwaga… ognisko parzy. AUĆ!
16. Jedno z dwóch przejść poziom niżej. Na razie zamknięte i dobrze, bo za schodami buszują znacznie gorsze stwory niż mrówy i Sharga. Zielone gludy i wężowidła.
17. Skrytka z napojem.
18. Wejście do Council Room czy jakoś tak… ważne miejsce, bo jedna z paskud ma KLUCZYK ŻELAZNY do niższych poziomów.
19. Skrytka z korzonkiem.
20. Skrytka z dźwignią, co otwiera pomieszczenie, ale nie pamiętam już co w nim było.
21. Skrytka z korzonkiem.
    Wiem… trochę nie po kolei, ale zapomniałam a nie chce mi się z powodu głupiego korzonka wszystkie numerki przestawiać
22. Hehe… Gorzelnia.
    Hehe…
    a między beczkami WESOŁY Sharga. Nie ruszać. To musi być swojak, a swoich się nie rusza.
23. Grejt Holl a w nim pełno potłuczonej zastawy i innych rozwalonych gratów. A te, co nie są jeszcze rozwalone zawsze można rozwalić.
    Już nie będę rozwijać tematu, tylko wycedzę przez zęby, że tacy i owacy chwalili się interakcją z otoczeniem…
24. Elizabeth Kiczen tu był.
25. Gdzieś tu powinien wypaść kluczyk z jednej z mrów, które masowo na nas napadną, jak tylko tkniemy worki z ziarnem
26. Dangerous Materials…
    a tam… zaraz dangerous. Trzy bomby i od razu Dangerous. Wielka mi prochownia.
    W łazience na półce za ręcznikami trzymam bardziej Dangerous Materials.
27. Na podłodze leży sobie drewniana pałka.
    I tyle.
    Nie wiem po co.
28. Zbrojownia
    KASK! na łeb! no… to teraz jest komplet. Do tego prawdziwa tarcza i inne fajowe drobiazgi.
29. Skrytka z korzonkiem.
30. Drugie zejście w dół.
31. Schody poziom wyżej, ale o tym potem. Nic szczególnego.
32. Drugie schody poziom wyżej, w trochę inne miejsce.
33. Pułapka! uwaga na strzały!
    Za drzwiami druga pułapka w „osobie” kilku zielonych cienkich Bolków.
    Prawdopodobnie strażnica czy coś, bo znajdziemy tu sporo dokumentów dających pewne światło na sprawę.
    Wracając do pułapki na strzały, to jest okazja do obłowienia się w ten cenny pocisk. I to „bez urazu”
    Po prostu, robimy krok w przód i zaraz w tył. Jak będziemy dość szybcy, to pułapka się uruchomi, ale strzały nie zdołają nas dosięgnąć.
    I tak trzy raz czy jakoś tak. Potem pociski się wyczerpują.
    Zaś ten przycisk na ścianie wewnątrz hipotetycznej strażnicy pułapkę wyłącza.
34. Skrytka z napojem

„CDN”

inne wpisy z zakładki: SOLUCJA STONEKEEP